– OD – Bir Yunus Romanı

 Yunus’a mı hayran olayım yoksa onu Od’a iten Taptuk Emre’ye mi , Mevlana’ya mı yoksa  Şemsi Tebriziye mi …

Bunları bir solukta  bize  okutacak derecede ustaca yazan İskender Pala’ya mı teşekkür edeyim yoksa onu besleyen ,ustalaştıran vesile olanlara mı diye düşündüm… Düşündüm..

Ve  bize bunları  tanımayı okumayı nasip edene ,onların kalbine “Aşkı” düşürene şükrederek durumu özetleyeyim dedim…    

fikirperisi.

Od’dan aklıma ve gönleme  düşenler;

… Yolcu; kalbe yürü! …

…İlahi gider benden benliği doldur içime senliği…

… Anladım ki insan bu dünyaya bir dava için değil bir sevgi için gelebilir…

… Herkes dağa odun için gittiğimi sanıyordu oysa ben “od ” için gidiyordum…

… Balçık çok olunca fil bile kayar…

… Nefessiz gidilen yolun sonu bulunmaz karanlıktır…

… Sanki bir erik dalına çıkmıştım da orada üzüm yiyordum ama bahçe sahibi gelince cevizlerini neden yediğimi sormuştu…

… Seni dosttan ayıran sözü dinleme o sözde ziyan vardır…

…Uzun bekleyişlerin kalbe yansıyan ihtilalleri vardır…

… Her kaçışın hasret gibi,gurbet gibi , firkat gibi, terk etmek  gibi, gözden çıkarmak , vazgeçmek gibi fedakarlıkları vardır…

…Sevgilinin gözünden akan bir damla bir erkek için ya hazinedir ya da hazinelerle tartılır. Çaresizlik yollarınızı bağladıysa o damlayı görsenizde acıtır, görmezden gelseniz de…

……………………………

1 thought on “– OD – Bir Yunus Romanı

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir